Silnik 1.9 SDi od Volkswagena - najważniejsze informacje o jednostce

Na początku warto dowiedzieć się trochę więcej o autorskiej technologii Volkswagena SDI. Jest to projekt stosowany w przypadku produkcji wolnossących, wysokoprężnych jednostek wyposażonych we wtrysk bezpośredni. 

Silniki SDi są używane przede wszystkim w autach osobowych i dostawczych. Technologia Suction Diesel Injection jest też stosowana w jednostkach napędowych okrętów, a także maszyn przemysłowych, które są opracowywane przez inżynierów z VW Marine i VW Industrial Motor.

Warto zauważyć, że motory z tej serii są produkowane wyłącznie w układzie rzędowym lub prostym z oznaczeniami R4 i R5. Dystrybucja obejmuje jednostki napędowy o pojemności skokowej od 1,7 l do 2,5 l w obu układach. Dokładna specyfikacja techniczna może się różnić w zależności od przeznaczenia motoru.

Silnik SDi 1.9, podobnie jak pozostałe wersje, jest montowany przede wszystkim w tych modelach pojazdów, gdzie liczy się najbardziej niezawodność i ekonomia jazdy. Dzieje się tak ze względu na to, że nie zastosowano w nich takich rozwiązań konstrukcyjnych, jak wymuszony wlot powietrza. Ma to jednak przełożenie na niższą moc jednostek w porównaniu do motorów wyposażonych w turbodoładowanie z wtryskiem bezpośrednim.

Jest to jednostka o rzędowej konfiguracji silnika z czterema cylindrami i wtryskiem paliwa typu SDi. Dokładna pojemność motoru wynosi 1 896 cm³ a średnica tłoka to 79,5 mm przy 95,5 mm skoku. Natomiast stopień sprężania sięga 18,5:1.

Silnik 1.9 SDi jest sterowany elektroniczną jednostką ECU typu Bosch EDC 15V+. Waga w stanie suchym wynosi 198 kilogramów. Motor miał przypisane kody identyfikacyjne AGD, AGP, ASX, ASY, AYQ i AQM.

Projektanci zdecydowali się na blok cylindrowy wykonany z żeliwa szarego, a także pięć łożysk głównych i wał korbowy zrobiony z kutej matrycowo stali. Konstrukcja obejmuje również głowicę cylindra odlaną ze stopu aluminiowego i układ zaworów po dwa na cylinder, co daje sumę ośmiu. Jednostka ma też popychacze szklankowe i pojedynczy wałek rozrządu (SOHC). 

Czym jeszcze wyróżnia się ta konstrukcja?

W silniku 1.9 SDi znajdują się kolektor wydechowy (z żeliwa) i dolotowy (ze stopu aluminium). Jeżeli chodzi o układ paliwowy i sterowanie, Volkswagen zamontował w jednostce pompę wtryskową z elektronicznym rozdzielaczem Boscha VP37 i wtrysk bezpośredni z pięciootworowymi dyszami.

Jednostka ma też wydajny, dwuobwodowy układ chłodzenia z wymiennikami ciepła, który jest sterowany termostatem. Konstrukcja obejmuje również:

• zbiorczy układ wydechowy chłodzony wodą;
• rurę wydechową;
• chłodnicę oleju;
• oleju hydraulicznego.

Motor był montowany w autach należących do grupy Volkswagena. W przypadku samej marki-matki są to modele VW Polo 6N/6KV, Golf Mk3 i Mk4, Vento, Jetta King i Pioneer i Caddy Mk2. Z kolei w samochodach Skody miało to miejsce przy egzemplarzach Fabia. Silnik 1.9 SDi napędzał też Seata Inca i Leon Mk1.

Motor cechuje się efektywnym spalaniem paliwa, co sprawia, że rzędowa, czterocylindrowa jednostka generuje dość niskie koszty eksploatacyjne - przy wysokiej mocy i może mieć naprawdę duży przebieg bez większych problemów.

Oprócz tego jest ekologiczna. Osiągnięto to za sprawą nowoczesnego układu wtrysku paliwa, który zapewnia niski poziom emisji spalin. Z kolei dzięki temu, że zastosowano pojedynczy wałek rozrządu górnego, konstrukcja jednostki napędowej jest prosta, a ona sama stosunkowo łatwa w naprawie i serwisowaniu.

Technologia SDi cieszy się dobrymi opiniami. Jej wdrożenie w samochodach zakończyło się dużym sukcesem, a jednym z motorów, który ma w sobie najlepsze cechy tego systemu, jest właśnie silnik 1.9 SDi.

Fot. główne: Rudolf Stricker via Wikipedia