Przejdź do treści

Encyklopedia

Tempomat adaptacyjny ACC: radar, odstęp i granice systemu

2 min czytania

Tempomat adaptacyjny (ACC, adaptive cruise control) utrzymuje zadaną prędkość i jednocześnie pilnuje odstępu od pojazdu jadącego z przodu. Gdy ten zwolni, auto samo ograniczy gaz i przyhamuje, a gdy pas się zwolni, wróci do ustawionej prędkości.

Czym różni się od zwykłego tempomatu

Klasyczny regulator trzyma jedną prędkość i nie widzi niczego przed maską, więc o hamowaniu decyduje kierowca. ACC dokłada czujnik, który mierzy odległość i prędkość względną poprzedzającego auta. Kierowca ustawia prędkość maksymalną oraz odstęp czasowy, w opisach spotyka się wartości w okolicach 1,5 do 2,0 sekundy. Podstawy samego urządzenia opisuje poradnik o tempomacie.

Radar, kamera i zasięg

Najczęściej pracuje radar w atrapie chłodnicy albo w przednim zderzaku. Zasięg zależy od konstrukcji: Renault podaje około 130 do 150 metrów, Peugeot do 150 metrów, a Land Rover nawet 250 metrów.

W bardziej zaawansowanych układach dochodzi kamera, która rozpoznaje znaki poziome i pionowe oraz innych uczestników ruchu. W instrukcji Renault system potrafi dostosować prędkość do znaku odczytanego przez kamerę. Kamera zasłonięta błotem, śniegiem albo skroploną parą działa słabiej, a system może wtedy ograniczyć swoje funkcje.

Dwie generacje

Pierwsze systemy zwalniały do prędkości granicznej, zwykle 30-50 km/h, i poniżej niej wyłączały się, więc zatrzymać auto musiał kierowca. Druga generacja, z funkcją Stop&Go, potrafi wyhamować do zera, a w korku ruszyć. Po dłuższym postoju zwykle wymaga potwierdzenia przyciskiem lub dodania gazu. Zakresy prędkości zależą od modelu: w jednych instrukcjach system działa od 0 do 160 km/h, w innych do 170 km/h. Najniższa prędkość, jaką da się ustawić, wynosi często 30 km/h.

Czego system nie robi

Instrukcje producentów ostrzegają, że ACC nie jest systemem awaryjnego hamowania. Renault podaje, że siła hamowania ACC sięga najwyżej jednej trzeciej maksymalnej, więc kierowca może zahamować mocniej. Przy prędkościach powyżej około 50 km/h system nie wykrywa stojących pojazdów, a poniżej tej granicy może reagować późno. Pojazd, który wjeżdża na pas, zostaje uwzględniony dopiero po wejściu w całości w strefę kamery. Na krętych drogach, śliskiej nawierzchni i w mgle działanie jest ograniczone.

Odpowiedzialność za prędkość i odstęp nie przechodzi na system. Hamowanie przed przeszkodą, której ACC nie zauważy, opisuje poradnik o systemie automatycznego hamowania, a o utrzymywaniu auta na pasie pisze tekst o asystencie pasa ruchu. Pokrewny układ, który pomaga przy ruszaniu na wzniesieniu, opisuje hasło o hill holder.

Powiązane poradniki

Więcej w dziale: Encyklopedia

Cały dział